Proste życzenie dziecka

Ramon był zwyczajnym, pracowitym ojcem. Jego żona zmarła wiele lat wcześniej, pozostawiając go samemu z siedmioletnią córką Niną.

To były urodziny Niny.

Kiedy jechali razem jeepneyem, delikatnie pociągnęła go za rękaw.
„Tato” – powiedziała cicho – „czy mogę dostać lalkę? Tę różową, którą widzieliśmy ostatnio w Luxe Mall”.

Ramon spojrzał na siebie. Właśnie wrócił z inspekcji jednego ze swoich placów budowy poza miastem. Jego stary T-shirt był zakurzony, dżinsy znoszone, a kapcie wciąż umazane zaschniętym błotem.

Mimo to uśmiechnął się i skinął głową.
„Dobrze” – powiedział. „Chodźmy po to”.

Weszli do Luxe Mall, trzymając się za ręce. Wszyscy od razu się za nimi obejrzeli. Miejsce było pełne ludzi w wypastowanych butach, drogich perfumach i szytych na miarę strojach.

Od Ramona i Niny czuć było upał, kurz i uczciwą pracę.

HUM:ILIATION W SKLEPIE

Weszli do Velvet & Gold, jednego z najbardziej ekskluzywnych butików z torbami i zabawkami w centrum handlowym.

Sprzedawczyni o imieniu Glenda natychmiast zablokowała im drogę, omiatając Ramona wzrokiem od stóp do głów.

„Przepraszam” – powiedziała ostro. „Żebranie jest tu zabronione. Proszę wyjść. Twoje kapcie brudzą podłogę”.

„Nie błagam” – odpowiedział spokojnie Ramon. „Moja córka chce, żeby ta lalka była na wystawie. Przyszedłem ją kupić”.

Glenda się roześmiała.
„Kupić? Ta lalka kosztuje 15 000 rupii. Myślisz, że kogoś ubranego tak jak ty na to stać? Wynoś się, zanim wezwę ochronę”.

Stojący w pobliżu klienci chichotali.

„Wygląda podejrzanie” – wyszeptała jedna z kobiet.
„Uważajcie na torby” – mruknęła inna.

Kierownik sklepu, pan Chua, wybiegł ze sklepu.

„Co się dzieje?” zapytał.

„Ten człowiek sprawia kłopoty” – poskarżyła się Glenda. „Najwyraźniej nie jest prawdziwym klientem”.

Pan Chua bez wahania krzyknął: „Ochrona! Proszę ich natychmiast usunąć. Niszczą atmosferę mojego sklepu!”

Ramon wyciągnął z kieszeni gruby plik banknotów — starannie poukładane banknoty.

„Zapłacę gotówką” – powiedział stanowczo.

Zamiast się wycofać, Glenda prychnęła.
„Te pieniądze są skradzione! Niemożliwe, żebyś je uczciwie zarobił. Straż, aresztujcie go!”

Nina wybuchnęła płaczem.
„Tato, chodźmy… Boję się”.

Ramon pochylił się i przytulił ją mocno.
„Nie zrobiliśmy nic złego” – wyszeptał.

Strażnik złapał Ramona za ramię.