GDY PRZYBYŁ PRAWDZIWY WŁAŚCICIEL

“ZATRZYMYWAĆ SIĘ.”

W sklepie rozległ się władczy głos.

Wszedł mężczyzna w czarnym garniturze — Edward Tan, dyrektor generalny całego centrum handlowego Luxe Mall, a za nim podążali członkowie zarządu.

Pan Chua natychmiast się wyprostował.
„Dzień dobry, sir Edwardzie” – powiedział nerwowo. „Zajmujemy się złodziejem, który próbował wejść…”

Edward nie pozwolił mu dokończyć.

Jego wzrok utkwiony był w Ramonie. Jego twarz zbladła.

Rzucił się naprzód, odepchnął strażnika na bok i skłonił się nisko – pod kątem dziewięćdziesięciu stopni.

„Dzień dobry, Panie Przewodniczący” – powiedział Edward drżącym głosem.

W sklepie zapadła całkowita cisza.

„Przewodniczący?” wyszeptała Glenda, zamarła.

Edward zwrócił się do oszołomionego tłumu.
„To Don Ramon Velasco, właściciel Velasco Prime Holdings. Jest właścicielem tego centrum handlowego, tej ziemi i firmy, która wypłaca wam pensje”.

Twarze pozbawione koloru.

Człowiek, z którego się wyśmiewali, nie był biedny.

Wszystko było jego własnością.