Na tablicy szkicował symbole i liczby, które w jego oczach potwierdzały jego intelektualną wyższość. Kiedy zauważył Carmen, jego uśmiech rozszerzył się złośliwie.
— Dam ci trzy sygnały, jeśli to rozwiążesz — oświadczenie, tak aby wszyscy słyszeli, a jego ton ociekał kpiną.
— Nie dalej, posprzątaj, uśmiechnij się. Na pewno potrafisz… jeśli jesteś, co masz przed sobą.
Śmiech przez salę jak drobne fale. Carmen, która wolałaby niezauważona, zatrzymała się.
Ludzkie uszkodzenie, które może wystąpić w chwili: upokorzenie, duma, pamięć.
Tego ranka była więcej niż sprzątaczką; była intelektem pogrzebanym przez okoliczności, o których nikt nie pamiętał. oszustwo na tablicę. Równanie było znajome.
Jej następcy, zwykle zajęte szorowaniem, teraz zawisły nad kontrolą kredą, którą Sebastián trzymał z pogardą.
